Έπαινος στo αθλητικό τμήμα της ERTopen από τον ΠΣΑΤ
Δευτέρα, 03/11/2014 - 19:10Με έπαινο από τον ΠΣΑΤ τιμήθηκε το αθλητικό τμήμα της ERTopen για την «Αθλητική Κυριακή» της ΕΤ3 και τη ραδιοφωνική εκπομπή « Μικρόφωνο στα γήπεδα».
Με έπαινο από τον ΠΣΑΤ τιμήθηκε το αθλητικό τμήμα της ERTopen για την «Αθλητική Κυριακή» της ΕΤ3 και τη ραδιοφωνική εκπομπή « Μικρόφωνο στα γήπεδα».
Δεν ήταν τόσο δύσκολο. Μια προγραμματισμένη εκδήλωση με διεθνείς ομιλητές που παρουσιάζει την διαδρομή του χρήματος μιας Πολυεθνικής Εταιρείας η οποία εκμεταλλεύεται μια τεράστια περιοχή στην Ελλάδα με σοβαρά ερωτηματικά για την περιβαλλοντική καταστροφή που προκαλεί και την επίδρασή της "επένδυσης" της στην Δημόσια Υγεία θα έπρεπε να είναι στις Ειδήσεις.
Η σειρήνα του Μισσισσιπή προβάλλεται από την Ταινιοθήκη της ΕΡΤ-3 τη Δευτέρα 20 Οκτωβρίου στις 21:00 στον Αλέξανδρο (Εθνικής Αμύνης 1) με δωρεάν πάντα είσοδο.
Μην χάσετε απόψε τον 43ο Απαγορευμένο Λαβύρινθο (19.30-21.00) με τον Αλέξανδρο Τριανταφυλλίδη
Θέμα: Τζιχαντιστές και η κοινή γνώμη στη μουσουλμανική Τουρκία
Από την Καισάρεια της Καππαδοκίας, μιλά στην εκπομπή η επίκουρη καθηγήτρια Κοιν. Ανθρωπολογίας Αιμιλία Βουλβουλη.
2o θέμα ."ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΑΝΕΙΑ"-ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ: Πρόεδρος Εθνικής Ομοσπονδίας Ενώσεων Προστασίας Δανειοληπτών-Καταναλωτών.
Παρακολουθείτε την ελεύθερη ΕΡΤ διαδικτυακά από το www.ertopen.com
Πέμπτη 25/09/2014
Απορίας άξιο χαρακτήρισε ο Πάνος Καμμένος το πώς ο ελληνικός λαός δεν έχει ξεσηκωθεί ακόμα με όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ3 και τους δημοσιογράφους Νίκη Χατζηδημητρίου και Αλέξανδρο Τριανταφυλλίδη. Απορώ πόσοι δεν έχει σπάσει την τηλεόραση όταν μιλά ο κ. Σαμαράς, απορώ ποιος τον ακούει; υπάρχει ανθρωπος στην Eλλάδα που να πιστεύει αυτόν τον πρωθυπουργό που του περιγράφει μια άλλη χώρα; διερωτήθηκε ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων κάνοντας λόγο για μία εικονική πραγματικότητα με τις 6000 οικογένειες που έχουν θρηνήσει έναν νεκρό που αυτοκτόνησε, τους 2.000.000 ανέργους, τους 3.000.000 ανασφάλιστους.
Συγκέντρωση των πρωτοβάθμιων σωματείων (ΕΛΜΕ-Θ, ΟΤΑ, σχολικοί φύλακες, υγεία, Σύλλογοι Π.Ε., κόκα-κόλα, καθαρίστριες, ΕΡΤ 3) θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 25 Φεβρουαρίου στις 6μμ, στο Αγ. Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη.
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΤΑΣΕΝ
«Η ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ Η ΠΟΛΗ»
Τα στατιστικά που ανακοίνωσε η Ταινιοθήκη της ΕΡΤ-3 με 280 πλέον θεατές κατά μέσο όρο και με υψηλά ποσοστά παραγωγικής ηλικίας αλλά και ατόμων διαφορετικών τάξεων και ασχολιών αποδεικνύουν όχι μόνο την υψηλή δυναμική και αποδοχή της από το κοινό αλλά και την ανάγκη ύπαρξης ενός θεσμού με χαρακτήρα λαϊκού πανεπιστημίου για το σινεμά.
Και τώρα η Ταινιοθήκη της ΕΡΤ-3 (ραδιόφωνα 102FM, 9,58, βραχέα) στο μεγάλο αφιέρωμα Μαύρα μαργαριτάρια προβάλλει το μέγα στιλιστικό αριστούργημα του Ζιλ Ντασέν Η νύχτα και η πόλη (Night and the city, 1950) αφιερωμένο στον αείμνηστο Παύλο Ζάννα, που στην ιστορική κινηματογραφική λέσχη της Τέχνης το είχε προλογίσει πριν από 60 χρόνια.
Η προβολή γίνεται τη Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου στις 21:00 στον Αλέξανδρο (Εθνικής Αμύνης 1) με δωρεάν πάντα είσοδο, την ενεργό συμπαράσταση του ΚΕΜΕΣ, τη χορηγία της ταινίας από τη SEVENFILMS και την ευγενική παραχώρηση της αίθουσας από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας- Κέντρο Πολιτισμού.
Την ταινία θα προλογίσει ο Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου, στους θεατές θα διανεμηθεί η μνημειώδης έντυπη ανάλυση του κορυφαίου Έλληνα κριτικού κ. Γιάννη Μπακογιαννόπουλου, ενώ μετά το τέλος της προβολής θα οργανωθεί μακρά συζήτηση με το κοινό.
Στο φιλμ πρωταγωνιστούν οι Ρίτσαρντ Γουίντμαρκ, Τζιν Τίρνεϊ, Χέρμπερτ Λομ. Είναι η ιστορία του υπερφιλόδοξου μικροαπατεώνα Φάμπιαν, που ονειρεύεται να πιάσει την καλή, αλλά συντρίβεται ως άσημος. Επίδειξη στιλ από τον Ντασέν, έξοχη μουσική, συγκλονιστική, πολιτική αλληγορία.
Η ταινία έγινε μετριότατο έγχρωμο ριμέικ με τους Ρόμπερτ Ντε Νίρο και Τζέσικα Λανγκ.
Η κριτική ανάλυση του κ. Γιάννη Μπακογιαννόπουλου που θα διανεμηθεί στο κοινό είναι η ακόλουθη:
«Η νύχτα και η πόλη ,το αριστούργημα του Ντασέν, είναι ένα έργο καθαρά εξπρεσιονιστικό και μεταφυσικό, όπου λάμπει και η κοινωνική άποψη του δημιουργού. Η ταινία γυρίστηκε στην Αγγλία. Ο σκηνοθέτης δεν διέθετε εκεί τα στηρίγματα της συγκεκριμένης πραγματικότητας της πατρίδας του. Η ψυχή του πολλαπλασίασε το εσωτερικό τοπίο με ένταση μοναδική. Η πόλη δεν έχει πια δρόμους, φως, δουλειές. Ο καρκίνος της σπιουνιάς του Μακκάρθι απλώθηκε τόσο, που διέβρωσε τα πάντα, έδιωξε τον δημιουργό, αντέστρεψε το αμερικανικό όνειρο σε εφιάλτη. Νύχτα χωρίς ξημέρωμα, σε μια πόλη όπου οι όγκοι, τα περιγράμματά τους σβήνουν, μια πόλη αφηρημένη και μοιραία.
Οι πλάγιοι, απειλητικοί φωτισμοί, οι διαγώνιοι, οι εγκάρσιες λήψεις, παραμορφώνουν τα πάντα, μακραίνουν ατελείωτα τις σκιές. Η ταινία ψάλλει τη νύχτα και την πόλη, όπου ενσαρκώνεται εωσφορικά το Κακό. Τρεις άξονες, τρία πρόσωπα έλξης – σύγκρουσης : ο μικροαπατεώνας, επιδέξιος και αδύναμος, «φτερό στον άνεμο» του υποκόσμου, παιδί της νέας εποχής, προσπαθεί «να πιάσει την καλή»- απέναντί του, βράχος στο σώμα και στην ψυχή, ο «Γρηγόριος, ο Αθηναίος», ο αδιάφθορος γέρος πρωταθλητής της ελληνορωμαϊκής, της ευγενικής πάλης, η τίμια παράδοση που χάνεται- κι ανάμεσα, ο παντοδύναμος γκάνγκστερ και ανάξιος γιος του Γρηγόριου, που δεν μπορεί να συντρίψει τον απατεώνα, από ενοχή και αγάπη. (Μέσα στην ίδια σύγκρουση εμπεριέχεται και η κοινωνική διάσταση. Το μεγάλο ψάρι θα φάει το μικρό. Ο μεγάλος γκάνγκστερ παραμένει τελικά αλώβητος. Στην κοινωνία επικρατεί ο τρόμος.)
Όμως το φιλμ απογειώνεται-με τα μαύρα κρέπια της νύχτας του φιλμ νουάρ, σε σύγκριση με τα αντιφατικά «λερωμένα» ρεύματα αγάπης- πάνω απ’ όλα, της αγάπης του Ντασέν. Η τραγωδία γεννιέται την ώρα που ο γέρος δίνει τον τελευταίο απρόβλεπτο αγώνα της ζωής και της τιμής με τον χυδαίο «κατσέρ» που τον πρόσβαλε. Ανήμπορος και ήδη συντριμμένος ο απατεωνίσκος, παρακολουθεί. Όπως και εμείς, κάτω από αφόρητη πίεση-μάρτυρες αγωνιακοί του μάταιου αγώνα του Καλού που «αποχαιρετάει πια την Αλεξάνδρεια». Ο Γρηγόριος νικάει, ο Γρηγόριος πεθαίνει-εν ειρήνη, όπως όλοι οι δίκαιοι. Και ο άλλος πεθαίνει απελπισμένα, μετά την καταδίωξη. Ο χρόνος εκκρεμεί την ώρα του πεπρωμένου. Ο Ντασέν εκτείνει και σ’ αυτόν το έλεος. Αλλά η τιμή του κυνηγημένου δημιουργού λάμπει στο στερέωμα, μαζί με την καθαρή ψυχή του Γρηγορίου, μέσα στον νοητό ήλιο της δικαιοσύνης».
ΤΟ ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ «ΟΙ ΦΟΝΙΑΔΕΣ»
ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΡΤ-3
Η μεγάλη επιτυχία που γνωρίζει η Ταινιοθήκη της ΕΡΤ-3 καθορίζει και την απόδειξη της ανάγκης ύπαρξης στη Θεσσαλονίκη ενός θεσμού που θα λειτουργεί και ως λαϊκό πανεπιστήμιο.
Τη Δευτέρα, λοιπόν, 17 Φεβρουαρίου στις 21:00 στον Αλέξανδρο (Εθνικής Αμύνης 1) πάντα με δωρεάν είσοδο, στο μεγάλο αφιέρωμα Μαύρα μαργαριτάρια, παρουσιάζεται το απρόβλητο στη Θεσσαλονίκη (σε επίπεδο επανεκδόσεων) έξοχο, φιλμ- νουάρ Οι φονιάδες (Τhe killers, 1946, ΗΠΑ) του Ρόμπερτ Σιόντμακ, που προτάθηκε για Όσκαρ σκηνοθεσίας, σεναρίου, μοντάζ και μουσικής.
Οι προβολές, που συγκεντρώνουν πλήθος κόσμου (πάνω από 250 άτομα), γίνονται πάντα με τη συμπαράσταση του ΚΕΜΕΣ (Κέντρο Μελετών και Ερευνών για το σινεμά) και την ευγενική παραχώρηση της αίθουσας από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας- Κέντρο Πολιτισμού.
Το σενάριο της ταινίας προέρχεται από την ομώνυμη μικρή ιστορία του Έρνεστ Χέμινγουέι, ενώ στους βασικούς ρόλους είναι οι Μπαρτ Λάνκαστερ, Άβα Γκάρντνερ, Έντμοντ Ο’ Μπράιαν.
Προλογίζει ο Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου, του οποίου έντυπη ανάλυση από το υπό έκδοση βιβλίο του Στις Ομίχλες του νουάρ θα διανεμηθεί στους θεατές. Μετά το τέλος της προβολής θα ακολουθήσει μακρά συζήτηση με το κοινό.
Δύο πληρωμένοι δολοφόνοι φτάνουν σε μια μικρή πόλη για να σκοτώσουν έναν τύπο. Παραδόξως, εκείνος τους περιμένει μοιρολατρικά.
Με ένα δαιδαλώδες σύστημα αφήγησης, με συνεχείς αναδρομές στο παρελθόν μαθαίνουμε συγκλονιστικά πράγματα. Είναι ένα νουάρ κλασικό, γεμάτο υπαρξιακά ερωτηματικά και αναφορές για το τέλος του ρομαντισμού.
Η ανάλυση που θα διανεμηθεί είναι η ακόλουθη:
«Παρόλο που οι Αγγλοσάξονες κριτικοί έγραψαν μεταξύ άλλων πως στο νουάρ του Σιόντμακ 90% είναι η παρέμβαση της εταιρείας παραγωγής και μόνον 10% ο Χέμινγουέι, αρκεί αυτό το μικρό, μειοψηφικό ποσοστό για να αλλάξει η φιλοσοφία του φιλμ.
Αρχικά μιλάμε για μιαν ανυπέρβλητη οπτική δύναμη του Σιόντμακ. Η επιλογή των χώρων, το φιλμάρισμά τους, η αίσθηση της μοναχικότητας, η εκκρεμότητα της αναμονής, η μέσω των φλας μπακ αφήγηση είναι ανυπέρβλητες. Διακρίνεται το ελλειπτικό, μυστικιστικό, απαισιόδοξο στιλ του Χέμινγουέι, το οποίο, είναι αλήθεια, σεβάστηκε περισσότερο ο Ζίγκελ στο έγχρωμο ριμέικ του `60. Είναι φανερό πως ο Χέμινγουέι επιθυμούσε να γοητευθεί ο ιχνηλάτης (Έντμοντ Ο’ Μπράιεν) από το παράδοξο, αυτοκτονικό στιλ του ήρωα, που είχε παραιτηθεί από τη ζωή.
Ο Σιόντμακ τελειώνει το φιλμ, δικαιώνοντας μιαν υλιστική έρευνα, αφήνοντας τον ιχνηλάτη αλώβητο από το υπαρξιακό μυστήριο που συνάρπασε ακόμη και τον Ταρκόφσκι, που γύρισε μια μικρού μήκους ταινία με το θέμα. Έτσι ή αλλιώς, η αίσθηση της μεταπολεμικής προδοσίας (δες και «Κύριο Βερντού» του Τσάπλιν) είναι ολοφάνερη. Η ζωή δεν έγινε καλύτερη, ο έρωτας δεν απέκτησε ρομαντισμό και η απάτη επέστρεψε σε κάθε διακανονισμό.
Ο Σουηδός πρέπει να αποσυρθεί, γιατί πιστεύει σε κάποιες αξίες. Ο ιχνηλάτης είναι το νέο πρόσωπο, ο νέος ήρωας, αυτός που ταιριάζει σε μια Αμερική με τετράγωνη λογική κοντά στο νόμο μακριά από ψυχοφθόρα, ιδεολογικά οράματα και πάθη».